Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2007

Ο μηχανόβιος του πεζοδρομίου.

Dringing night tonight! Σήμερα αναβλήθηκαν τα lectures λόγω ασθένειας του καθηγητή μας. Επίσης τις Παρασκευές δεν έχω μάθημα. Οπότε ύστερα από ένα 4ωρο διάβασμα αποφάσισα -δημοκρατικά- ότι μου αξίζουν 5 μπύρες και 2-3 γουίσκια μετά. (ως γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων beer after whiskey-->too risky αλλά whiskey after beer-->no fear). Kαι έτσι με βρίσκει το Αγγλικό Φθινοπωρινό παγωμένο πρωινό να αναπολώ μερικά πράγματα από την... σιχαμένη Αθήνα την οποία Ι love to hate...
Και αν με ρώταγε κάποιος τι θα ήθελα να κάνω τώρα (εκτός απ' το να δω οικογένεια κ φίλους) αν βρισκόμουν στην εξωτική Αθήνα... θ' απαντούσα, μια βόλτα με το όμορφο και άγριο θηλυκό της φωτογραφίας. Ε, όπως και να το κάνουμε, μου έχει λέιψει. Έχω να δω αρκετό καιρό...τέτοια χαρά κάτω απ' τα σκέλια μου!
(η φωτο είναι μια βδομάδα πριν φύγω και εντελώς ποζεράδικη, μαλλί, γυαλί και παντελόνι Lee,mission impossible..)

Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2007

Area 34C


This the courtyard of my campus. The famous Stamford Str Appartments.



This is a little park behind my campus.It's nice, isn't it? I like hanging out there for a while.


This is the dawn of a sleepless night. The view out of my window.


This is my little room (34C)




Φτάνει τώρα με τ' Αγγλικά.

Αυτή την αφισούλα, έφτιαξα και κόλλησα εξω από την πόρτα μου, έτσι για πλάκα(παραφράζοντας το Area 54). Αλλά ο φίλος μου ο Κιμ όταν την είδε μ΄έκραξε και μου είπε ότι μ αυτά που κάνω θα τρομοκρατήσω όλο τον όροφο και στο τέλος θα με αποφεύγουν όλοι και γιατί να γίνω ο weirdo του ορόφου, να γίνω ο γλετζές του ορόφου!Ακόμα, μου είπε, "τι fear inside και μαλακίες, γράψε partouza inside και feel free to knock at my door και τέτοια..."

Δεν ξέρω.., πάντως, η μελαχροινή Αγγλιδούλα απέναντι μου, όταν είδε το alien μου, είπε γελώντας, "cuuuutee!"

(Τώρα, ποιά είναι cute...είναι μεγάλο ερώτημα... άχχι άχχι ...όπως αναστενάζει και η γιαγιά μου...)

Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2007

Ένα τριήμερο με τον Κίμωνα.

Ο αγαπητός φίλος Κιμ εδέησε να με επισκεφτεί εις το βροχερό(..γεμάτο ήλιο) Λονδίνο το περασμένο Σαββατοκύριακο και μεταξύ άλλων, επισκεφτήκαμε το Βρεττανικό Μουσείο, 2 κλαμπ με indie μουσική, μια παμπ για λουκάνικο, πουρέ (ο νοστιμότερος που έχουμε φάει κατά κοινή ομολογία) και μπύρα στις 12 το πρωί, μια ακόμα πανέμορφη παμπ την Blackfriars με θέα στην ομώνυμη γέφυρα και τον Τάμεση, και την Liverpool str,όπου χαζεύεις πολύχρωμη street fashion-έχει γίνει πλέον must, και ως hihglights θα τόνιζα την γνωριμία μας με μια τρελλή Ιταλίδα που μας τάραξε στην τράκα στα ποτά και έφυγε με την πρώτη ευκαιρία με κάτι Αργεντινούς που φώναζαν συνθήματα μέσα στην pub "Argentina,Argentina", και φαντάζομαι ξέρετε τι σημαίνει αυτό αν αναλογιστείτε την αιώνια κόντρα Αγγλίας-Αργεντινής, και τέλος την "παραγγελιά" που έδωσα σε ένα σαξοφωνίστα στο δρόμο να παίξει το strangers in the night, και το 'παιξε, και ήταν ωραία, σαν Χριστούγεννα...
Και η απορία του μήνα: Γιατί οι Αγγλίδες στο τσακίρ κέφι βγάζουν τα παπούτσια και τις γόβες τους καταμεσίς του δρόμου και περπατάνε ξυπόλητες βρίζοντας και/ή φλερτάροντας τους αθώους περαστικούς;;;





Η χαζόφατσα έξω από το British Museum. Παρ' όλο τον πλούτο των εκθεμάτων, ο Έλληνας επισκέπτης δεν μπορεί, παρά να αδημονεί να θαυμάσει την πτέρυγα με τα γλυπτά του Παρθενώνα.




Από τα πιο εντυπωσιακά εκθέματα του μουσείου , η μια από τις έξι Καρυάτιδες, αρπαγμένη από τον Έλγιν. Στίχοι του μέγα φιλέλληνα Βασιλιά Λουδοβίκου της Βαυαρίας: "..για σας κλαίει κάθε καρδιά ευαίσθητος,για σας επιστροφή δεν υπάρχει..."




Μαρμάρινο ανάγλυφο αφιερωμένο στην θεά Άρτεμις 400-375 πΧ. Από τα εκθέματα που μου άρεσαν τα μάλα.




Στην γέφυρα Blackfriars με ξεφτισμένο vintage δερμάτινο, τσάντα βινύλ vespa, κασκόλ Marks&Spencer και μυξομάντηλο (tissue) στο χέρι.




Στην ίδια γέφυρα ο εστέτ και κοσμοπολίτης Κιμ μετά από μια τεράστια βόλτα σε μουσεία και γκαλερίες.




Από την pub Ten Bells. Είναι η pub στην οποία ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης "ψώνιζε" τα θύματα του.Το εσωτερικό της έχει μείνει σχεδόν ανέπαφο για εκατοντάδες χρόνια τώρα! Την σκάλα, που οδηγεί στις τουαλέτες, κοσμούν πρωτοσέλιδα του τύπου της εποχής(1888) που αναφέρονται στο "τέρας του East-End". H ατμόσφαιρα είναι ελαφρώς ανατριχιαστική και οι τουαλέτες μύρίζουν τόσο έντονα ναφθαλίνη που κατουράς κρατώντας την μύτη σου. Σε ένα τοίχο υπάρχει ένα μεγάλο ταμπλό με τα θύματα του Τζακ...




Soho bar! Άντε, και λίγο νυχτερινή ζωή! Εδώ με την Ιταλίδα που γνωρίσαμε σ' ένα Κινέζικο εστιατόριο. Στην χαρούμενη παρέα συμμετέχει και ένα τσούρμο Αργεντινών. Μην σας ξεγελάει το κέφι μου. Είναι απόλυτα προσποιητό (fake) για τις ανάγκες της φωτογράφισης, και μόνο.




Τα πραγματικά μου συναισθήματα, ήταν αυτά. (Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό..)


Ο Κιμ προκαλεί τον ντιτέκτορα του δωματίου-κοτετσιού.(και τα νεύρα μου). Καλή αντάμωση Κιμ και ευχαριστώ για την επίσκεψη!