Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008

LABS : Μια νέα μορφή τέχνης.


Νομίζω ότι από την ώρα που πάτησα εδώ, την μεγαλύτερη επιρροή πάνω μου, έχει ασκήσει η Tate gallery. Στα μαθήματα μπορεί να μην τα πηγαίνω πολύ καλά αλλά τουλάχιστον υπάρχει και η καλλιτεχνία που με παρηγορεί.

Πρόσφατα επινόησα ένα καινούργιο είδος τέχνης που το βάφτισα Little Art Βefore Sleep. Ή αν προτιμάτε LABS. Η συνωνυμία με τα εργαστήρια είναι μια ατυχής σύμπτωση...

Η τέχνη αυτή εμπίπτει στην γενικότερη κατηγορία : Ζωγραφική.
Για να ακριβολογήσουμε θα λέγαμε ότι η LABS αποτελεί μια τεχνοτροπία και όχι μια αυτούσια μορφή τέχνης. Η οποία προτείνει μια καινοτόμο μορφή έκφρασης .



Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα PDA, όρεξη να ζωγραφίστετε και ένα απλό προγραμματάκι ζωγραφικής όπως είναι το Vspainter. Εγώ τουλάχιστον έχω μείνει αρκετά ευχαριστημένος από αυτό. Δεν σου προσφέρει πολλές δυνατότητες αλλά για αρχή είναι ικανοποιητικό.

Με αυτό το είδος τέχνης, κα-τα-γί-νε-σαι ξαπλωμένος στο κρεββάτι, λίγο πριν κοιμηθείς.Τα φώτα είναι σβηστά και μέσα στο σκοτάδι παίρνεις το μικρό stylus (το στυλό του PDA) και προσπαθείς να δημιουργήσεις, εκμεταλλευόμενος ακριβώς αυτή την ώρα της χαλαρότητας και του σταδίου πριν σε πάρει ο ύπνος. Διοτι το μυστικό είναι να βουτήξεις έστω και λίγο στα άδυτα του υποσεινήδητου. Γιατί, αυτό, ως γνωστό, αρχίζει να ανοίγει τα πέπλα του σε εκείνο το μεταβατικό στάδιο μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Αν είσαι τυχερός μπορεί να έχεις ακόμα και κάποια οράματα ή εικόνες, σ΄αυτή ακριβώς την φάση.

Έτσι, λοιπόν, έχετε την τιμή να σας παρουσιάσω τα 2 πρώτα έργα μου που τα έβγαλα σε 2 διαφορετικές εκδόσεις. Το ένα έχει τον τίτλο Fear και το δεύτερο Νumbers. Νομίζω είναι μια καλή προσπάθεια. Ίσως μια μέρα -ύστερα από σκληρή προσπάθεια- να εξελιχθώ και να καταφέρω να τα εκθέσω σε μια γωνιά της Tate gallery έστω και έξω από τις τουαλέτες βρε αδελφέ.
Destination .Unknown.
Fear.Numbers.
ΥΓ Την LABS μπορείτε να την εξελίξετε και μεταλλάξετε σύμφωνα με τις δικές σας προτιμήσεις και ανάγκες στα δικά σας καθημερινά πράγματα. Τα μικρά έργα τέχνης δίνουν χρώμα στην ζωή. Έστω και αν αυτά θα είναι μια ταπεινή χαρτοπετσέτα που πάνω της θα έχετε αφήσει μια μικρή ζωγραφιά και ένα σ αγαπώ για το αγαπημένο σας πρόσωπο πάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Και τώρα θα μου επιτρέψετε να ανοίξω ένα κουτάκι μπύρα.




Fear.










Numbers.




Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2008

Ο fuckός.

Πάντοτε, παρομοίαζα τον κινηματογραφικό φακό με ένα "ζώο" που κάνει πάντα τα δικά του κέφια . Μοιάζει περίπου, σαν μια κακομαθημένη γάτα που σου κάθεται να την χαϊδέψεις μόνο εάν αυτή γουστάρει.
Ο φακός έχει, κανονικά, την δική του υπόσταση και προσωπικότητα. Period. (=περίοδος)


Αποφασίζει τι του αρέσει και τι δεν του αρέσει, έτσι, πολύ απλά και αυθαίρετα. Μπορεί να συναντήσεις έναν 50 mm f/1.8 Nikkor φακό και να σου κάνει την ζωή ποδήλατο. Πάλι...ίσως να κάνεις παρέα, και ίσως, ίσως να πιείς καφέ με έναν ταπεινό...άγνωστο.. (πιο άγνωστο και απο σένα) φακό, μηδενικού διαμετρήματος με ένα σωρό ατέλειες. Και να μείνεις ενθουσιασμένος από το αποτέλεσμα. Εδώ είναι το μυστικό. Η ατέλεια. Η γοητεία του μειονεκτικού = "ελαττωματικού".



Αυτός ο φακός (ναι , αυτός) είναι ο ταπεινότερος και ο μικρότερος που θα μπορούσαμε να έχουμε. Πιο σωστά, είναι, απλά, μια μικρη τρύπα στο κινητό μου. Ένα ματάκι. Με τον δικό του τρόπο, κατέγραψε την μια και μοναδική μέρα που με επισκέφτηκε ο Κιμ (για δεύτερη φορά, ισοφαρίζοντας τον Γιώργο σε επισκέψεις).


Και αυτός ο φακός ανέλαβε το βαρύ καθήκον να καταγράψει την :
Αστική θεματολογία...την αλλοτρίωση...τα σταυροδρόμια του αφηγηματικού νήματος...το κίνημα του Ντανταϊσμού...την αντιστικτική γραφή, όλα αυτά, και πολλές άλλες μπούρδες, την περασμένη Τρίτη στο κλασσικό πλέον δρομολόγιο Waterloo-κουτσομπολιό-southbank walkway-κουτσομπολιό-Tate gallery-τσιγάρο. Και Guiness με λουκανικα και καυτό πουρέ με κρεμμυδάκια κάπου στο ενδιάμεσο. (Hungry bear can't dance)

Άντε, εβίβα και cheers και τσιν-τσιν και τσίριο (Μανώλη).
Και επειδή είμαι και πολύ mod σας αφιερώνω ένα ...

Jam -This is the modern world




This is a modern world - this is the modern world...





What kind of a fool do you think I am?
You think I know nothing of the modern world...



All my life has been the same
Ive learned to live by hate and pain
Its my inspiration drive...




I've learned more than youll ever know
Even at school I felt quite sure..



That one day I would be on top
And Id look down upon the map...



The teachers who said Id be nothing -
This is the modern world that I ve learnt about...




This is the modern world, we dont need no one
To tell us whats right or wrong ..





Say what you like cause I dont care
I know where I am and going too...





Its somewhere I wont preview
Dont have to explain myself to you...







I dont give a damn about your review