Ας πάρω τα πράγματα ανάποδα. Τις τελευταίες μέρες (και νύχτες) εχω δει τόσες ταινίες, όσες δεν έχει δει ο Μπακογιαννόπουλος στα φόρτε του. Πρέπει να χτύπησα ίσαμε 550 ταινίες στην ξαπλωσιά μου. Και αυτό, επειδή ψηνόμουν στον πυρετό, διαφορετικά, τον κινηματογράφο τον έχω αποκηρύξει από την ζωή μου εδώ και κάμποσα χρόνια. Ο σινεμάς είναι ένα μεγάλο fucking ψέμα το οποίο βαριέμαι θανάσιμα.
Η δεκαετία που χτύπησα ήταν κυρίως τα 80’ς (και δώθε) Ελληνικά. Θυμήθηκα κάποια trash αριστουργήματα και ανακάλυψα κάποια νέα. Ανάμεσα στους τίτλους που είδα περιλαμβάνονται τα: The κόπανοι(Χέλι μου...), Ο καβαλάρης των FM Stereo, Πέστα βρωμόστομε(Γρασαδόρε, έ ,γρασαδόρε!...), Οι χούλιγκανς (η αλήθεια βρίσκεται στους Sex Pistols, γκε γκε;;..), Μάθε παιδί μου γράμματα (6 χρόνια στο δημοτικό, 6 στο Γυμνάσιο, 6 στο Πανεπιστήμιο, 6 στο εξωτερικό...τα άλλα 6 που πήγαν;;..), Ο ροζ γάτος(Αθάνατε Σωτήρη...), Έλα ν’ αγαπηθούμε darling (Come with me για να την βρεις, ας γλεντήσουμε together, η ανάμνηση απ΄το Greece θα μας μείνει για for ever…), Ρεμπέτικο, Ρόδα τσάντα και κοπάνα, Τσιου Τσιου, Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά, Θύρα 7, Καμικάζι αγάπη μου κτλ κτλ Τώρα μην περιμένετε να σας προτείνω κάποια ταινία. Αν θέλετε μπορείτε να διαλέξετε ανάμεσα σε πολλές Ελληνικές ταινίες και σήριαλ (όπως πχ Οι απαράδεκτοι και Της Ελλάδος τα παιδιά) στο www.Greek-movies.com. Πάντως εμένα μου κράτησε πολύ καλή παρέα. Μέχρι που ήρθε ο Μεγάλος Βήχας και με αποτελείωσε. Mε ξετίναξε. Με τσάκισε σαν σαπιοκάραβο πάνω στα βράχια. Κάτι σαν την εποχή των Μεγάλων Παγετώνων. Δεν είναι η μοίρα μου να ορθοποδήσω στην Αγγλία. Πρώτα οι άκρως ψυχοφθόρες εξετάσεις και στο καπάκι οι σφαλιάρες από την ίωση. Με καζάντησαν (sic) ένα ράκος όλα αυτά...
Tώρα που συνήλθα λίγο, το νερό άρχισε να κυλάει και πάλι στο αυλάκι. Τα μαθήματα άρχισαν ήδη, ο διάολος ανακατέβει το καζάνι και εγώ στον πάτο του Λονδίνου αρχίζω και γίνομαι ένα με την λάσπη του, τα πεζοδρόμια του, την κατουρλίλα στον υπόγειο, το ψιλόβροχο στο τζάμι μου και το πεταμένο κουτάκι μπύρας στο περβάζι. Ξέρεις, μετά από τους πρώτους 2-3 μήνες, όταν σταματάς να ασχολείσαι τόσο πολύ με τον εαυτό σου, αρχίζουν και έρχονται μαζικά οι πρώτες γνωριμίες, έτσι τυχαία και απλά. Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον κομμάτι. Πως είναι να γνωρίζεις μια Κινέζα που λέγεται Reesy (Ρύζι) , μια Ισπανίδα που βγήκε βιαστικά με βρεγμένα μαλλιά από το ντους όταν χτύπησε το false fire alarm, ένα μαύρο Λονδρέζο πιτσιρικά λυωμένο στην Python και το επίδοξο hacking, έναν ευγενή από την Οξφόρδη που διαμένει στις βδελυρές εστίες του South East London.
Στις εξετάσεις δεν τα πήγα πολυ καλά. Αλλα υπήρχαν και πολύ χειρότερα. Βασικά αν περάσω 2 στα 4 μαθήματα θα είμαι άκρως ευχαριστημένος. Με 3 στα 4 θα κάνω πάρτυ και είστε όλοι καλεσμένοι. Τα αποτελέσματα μάλλον αργούν αρκετά (Μάρτιο).
Mέχρι τότε μην παντρευτείτε όλοι! Basta! E;
Αγαπητό μου ημερολόγιο, αυτές τις μέρες σκέφτομαι να φύγω από την εστία και να βρώ δικό μου flat. Ήδη έχω βρει κάποια υποψήφια που είναι κουκλιά. Δεν μπορώ άλλο στο μπουντρούμι μου. Ελπίζω να βρω κάτι καλό και να φύγω σύντομα. Και τώρα θα ανοίξω ένα κουτάκι μπύρα.
Pixies-My Velouria
Hold my head, we'll trampoline, finally through the roof (finally through the roof)
on to somewhere near, and far in time, velouria, her covering (ooh)
travelling career, she can really move, oh velveteen! my velouria, my velouria ,
even i'll adore you, my velouria
even i'll adore you, my velouria
Say to me, where have you been?
Finally through, and how does lemur skin reflect the sea?
we will wade in the shine of the ever,we will wade in the shine of the ever
we will wade in the tides of the summer every summer every...my velouria my velouria...
Forevergreen... i know she's here, in California, i can see the tears of Shastasheen
My velouria, my velouria even I'll adore you...my velouria...
