Μια Tετάρτη στο Λονδίνο.

Αυτά τα σκιουράκια ειναι πολύ γλυκά πλασματάκια...Το περίεργο είναι ότι οι 'Aγγλοι είναι τόσο εξοικειωμένοι μαζί τους που ούτε καν τους δίνουν σημασία. Όπως θα αντιδρούσε ένας Έλληνας στην θέα μιας γάτας.




Εγώ όταν είδα σκαρφαλωμένο ένα σκιουράκι στην είσοδο ενός σπιτιού τα παράτησα όλα στη μέση του δρόμου (τσάντες, laptop κτλ) και έτρεξα να το φωτογραφήσω καθώς μασούλαγε κάτι...Δυστυχώς η παρουσία μου το φόβισε και δεν μπόρεσα να το πλησιάσω πολύ. (Αυτή η φωτό είναι αφιερωμένη στον Μιχάλη που ζήτησε να δει σκιουράκι. Κάνε κλικ φίλε να την δεις ζουμαρισμένη).



Λίγο πιο κάτω, στο Euston που ήμασταν, είδαμε και ένα μαγαζί "μεταμόρφωσης". Μπαίνεις άντρας και βγαίνεις με...βυζιά, φούστα, μπλούζα και ελαφρύ make-up. Κυρία...

Όσοι ενδιαφέρονται ας κρατήσουν το τηλέφωνο. Έχει πολύ καλές προσφορές το μαγαζί. Full support.

Yo! Eδώ περιμένω με τα φιλαράκια μου, να ετοιμαστούν οι πίτσες που παραγγείλαμε, πριν ξαναγυρίσουμε σπίτι του Alencius για το stydy group που έχουμε οργανώσει κάθε Τετάρτη. Είμαστε στο Palmers Green στο βόρειο Λονδίνο. Από αριστερά μου, ο Alencius από Καραϊβική->USA->Canada->London, o Γιώργος από Κύπρο και ο Addy. Αυτοί οι μαύροι έχουν τόσο πολύ τον ρυθμό μέσα τους που σε αφήνουν άναυδο. O Addy έκανε κάτι απίστευτες χορευτικές φιγούρες στο δρόμο, χωρίς καν να ακούει μουσική. Μακάρι να μπορούσα να σας τις δείξω. Στην Boom Boom πάντως θα έκανε θραύση.