Ο Έλληνας Μπραντ Πιτ στο Λονδίνο.

Και αν δεν το πιστεύετε, ορίστε οι αποδείξεις! Είχε την ευγενή καλωσύνη να ποζάρει για μας στο γιοφύρι Blackfriars...Η αλήθεια είναι ότι τελικά, όπως ξαναείπα, με τον Γιώργο δεν βρεθήκαμε και πολύ, λόγω αντίθετων ωραρίων ύπνου! Το τριήμερο που ήταν εδώ ξεπεράσαμε τον εαυτό μας στον "ανώμαλο" ύπνο. Θα παραθέσω τα στοιχεία λεπτομερώς γιατί ίσως έχουν και κάποια επιστημονικη αξία. Έχουμε και λέμε:

Παρασκευή προς Σάββατο:
Γιώργος: 12.30 το βράδυ εώς 1 το μεσημέρι Σαββάτου.
Εγώ: 12.50 το βράδυ εώς 6 το πρωί Σαββάτου.
Σάββατο προς Κυριακή:
Γιώργος: Δεν κοιμήθηκε..
Εγώ: 7 απόγευμα Σαββάτου εώς 5 ξημερώματα Κυριακής
Κυριακή:
Γιώργος: 10 το πρωί εώς 5 το απόγευμα.
Εγώ: Χτύπαγα το κεφάλι μου στον τοίχο γιατί διάβαζα και δεν καταλάβαινα τίιιιποτα..

Πάντως καλά περάσαμε (και ο Γιώργος ακόμα καλύτερα, νομίζω..)

Φάγαμε και μπριζόλα (επιτέλους!!..). Στο Angus steak house.

Πήγαμε και στο Tate Modern gallery. Εκεί πληρώσαμε 7 λίρες για να δούμε μιά έκθεση μοντέρνας ¨βλακείας" που ήταν επιεικώς...ανούσια και απαράδεκτη. Μας αποζημίωσε όμως η έκθεση με πίνακες ζωγραφικής που φιλοξενεί μόνιμα το Tate. Και αυτή, έχει ελεύθερη είσοδο. Πρώτη φορά βλέπω Πικάσο και Μιρό και Ματίς από κοντά (και πολλούς άλλους φυσικά). Γενικά είχε και πολύ καλό και ωραίο κόσμο και φοβερή ατμόσφαιρα. Αν θες να κάνεις γνωριμία με ωραία γκόμενα ή γκόμενο που ασχολείται με την τέχνη πήγαινε εκεί. Το προτείνω.

Αρχιτεκτονικά το Τate είναι κάτι το απερίγραπτο. Και εσωτερικά και εξωτερικά. Επίσης στο ισόγειο χώρο βρισκόταν ενα γιγάντιο project σε εξέλιξη όπου το πάτωμα ήταν χωρισμένο στα 2 με ένα τεράστιο σε μήκος ρήγμα, σαν αυτά που γίνονται στην Ιαπωνία στους μεγάλους σεισμούς. Και σιγά σιγά οι 2 πλάκες πλησίαζαν η μία την άλλη. Κάτι σαν προσομοίωση της κίνησης των τεκτονικών πλακών της γης. Δεν έχω ιδέα.

Ακόμα, πήγαμε και σε μια pub που μου άρεσε, δίπλα στον Τάμεση. Είχε και πολύ νόστιμη Guiness. Πολύ νόστιμη.

Πήγαμε και επίσκεψη στο σπίτι της φίλης μας της Εύης...ε,αυτά.

Καλά ήταν! Eίχα καιρό να βγω έξω. Και χάρηκα πολύ που είδα τον George.

Τώρα βέβαια η παραπάνω περιγραφή μου, κρύβει ένα "σκοτεινό" σημείο που για όποιον δεν το κατάλαβε κρύβεται στο...κενό ύπνου του Γιώργου μεταξύ Σαββάτου και Κυριακής. Εκείνο το βράδυ απ΄ότι μου είπε, έγιναν τα καλύτερα. Είχε πάει σε ένα warehouse party και μάλλον ήταν πολύ καλά. Μάλλον ήταν το σημείο 0 του Γιώργου στην νυχτερινή διασκέδαση...

Όμως πρέπει να αφήσω τον ίδιο να σας τα διηγηθεί.

Το Σάββατο έγινε και η μεγάλη παρέλαση The Lord Mayor's Show προς τιμήν του νέου δήμαρχου της πόλης. Είναι ένα έθιμο που γίνεται κάθε χρόνο, εδώ και 800 χρόνια στο Λονδίνο και συμμετέχουν σώματα του στρατού, μπάντες, άρματα, αντιπρόσωποι σωματείων και είναι κάτι μεταξύ στρατιωτικής παρέλασης και καρναβαλιού. Όσοι παρελαύνουν είναι με το χαμόγελο στα χείλια, δεν έχει την αυστηρότητα των Ελληνικών παρελάσεων. Κατάφερα να χωθώ κάπου μπροστά μπροστά και τράβηξα αρκετές φωτογραφίες.

Εχμ...ναι. Ποιός είπε ότι δεν υπάρχουν ωραίες Αγγλίδες;!...(Με τέτοιες αξιωματικίνες οι Έλληνες φαντάροι θα απαιτούσαν αύξηση της θητείας στα 2 χρόνια ξανά).

Κοιτάξτε αυτόν τον τύπο αριστερά. Δεν μοιάζει σαν έκθεμα που το σκασε από το μουσείο της μανταμ Τισό;

"Ποιός είπε ότι οι Αγγλίδες δεν ειναι ωραίες;!" part II.

Πάντως όσο παρατηρώ την συγκεκριμένη νομίζω ότι τελικά κερδίζει τις εντυπώσεις από την αξιωματικίνα της πρώτης φωτο.

Και τελειώνουμε με μια φωτο από το Tate Modern.

Αυτό ήταν το τριήμερο με τον Γιώργο με λίγα λόoγιαα...

Neeext please!!...